Kosmetyczka może pracować w salonie kosmetycznym, salonie spa, hotelu spa, salonie urody (gdzie znajduje się na przykład fryzjer, kosmetyczka, solarium i tym podobne). Może założyć także swój własny gabinet kosmetyczny. Aby zostać kosmetyczką, trzeba mieć odpowiednie wykształcenie. Kosmetyczka wykonuje zabiegi twarzy, ciała, stóp oraz dłoni. Kosmetyczka może na przykład wyregulować i zafarbować henną brwi, wydepilować woskiem nogi, pachy, okolice bikini, ręce czy nawet poszczególne części twarzy, nałożyć maseczkę na twarz lub ciało, oczyścić twarz, wykonać pedikiur lub manikiur, zalecić kosmetyki odpowiednie do danego typu cery (po wcześniejszym rozpoznaniu cery klientki) , zrobić makijaż, przedłużyć rzęsy, wykonać peeling ciała. Kosmetyczka robi także tipsy i nakłada żele na paznokcie, wykonuje masaż (na przykład twarzy i dekoltu). Wykonuje ona zabiegi zgodnie z życzeniem klientów, lecz także sama może zalecić zabieg, który może pomóc zwalczyć jakieś problemy lub mankamenty (na przykład zabieg antytrądzikowy czy zabieg antycellulitowy). Kosmetyczka dba więc o wygląd, urodę klientek, wykonuje różne zabiegi kosmetyczne i upiększające. Zawód kosmetyczki szczególnie polecany jest osobom, które interesują się kosmetykami, urodą, nowinkami kosmetycznymi i mają pewne zdolności (niezbędne na przykład do zrobienia makijażu lub zdobienia paznokci).
Niezależnie od tego czy wychowawca pracuje w świetlicy szkolnej, osiedlowej czy profilaktycznej, ma zawsze dużo obowiązków. Jego zadaniem jest zapełnienie czasu wolnego dzieci, urządzanie różnych gier, zabaw, puszczanie filmów dla dzieci, proponowanie samodzielnych zajęć bez udziału wychowawcy (czytanie książek, gry planszowe, rysowanie, malowanie). Zadaniem wychowawcy jest jednak nie tylko zajmowanie się czasem wolnym dzieci, ale także opieka nad nimi, branie odpowiedzialności za ich zachowanie, konsekwentne wychowanie podopiecznych, a także czasem resocjalizacja (na przykład dzieci niedostosowanych społecznie w świetlicy profilaktycznej). Wychowawca świetlicy często pomaga także odrabiać dzieciom zadania, tłumaczy zagadnienia z różnych przedmiotów, spędza czas na rozmowach, nierzadko pomaga rozwiązać jakiś problem (niekoniecznie związany z zadaniem domowym czy ze szkołą). Wychowawca świetlicy szkolnej ma pod opieką dzieci, które mają odwołane lekcje lub które uczęszczają na świetlicę po zajęciach szkolnych. Natomiast wychowawca świetlicy profilaktycznej ma pod opieką dzieci najczęściej niedostosowane społecznie lub z rodzin patologicznych. Praca jako wychowawca świetlicy nie jest zawodem łatwym, czasem ciężko bowiem utrzymać dyscyplinę wśród kilku lub kilkunastu dzieci. Zawód ten przynosi jednak dużo satysfakcji.
Pracownik kwiaciarni powinien posiadać umiejętności florystyczne, najlepiej aby ukończył on kurs florystyki i bukieciarstwa. Praca w kwiaciarni wiąże się bowiem z umiejętnością tworzenia wiązanek i bukietów na różne okazje (bukiet ślubny, wiązanka ozdabiająca samochód państwa młodych, bukiet urodzinowy, imieninowy, wieniec pogrzebowy i tak dalej). W kwiaciarni nie sprzedaje się bowiem tylko gotowych bukietów, ale także robi się bukiety na zamówienie, zgodnie z życzeniami klientów. Pracownik kwiaciarni powinien dbać również o jej wygląd i wizerunek, tworzyć wystawy i ozdoby z dekoracji roślinnych, kompozycji kwiatowych. W kwiaciarni oprócz kwiatów ciętych i bukietów, sprzedaje się również kwiaty doniczkowe (na których temat pracownik kwiaciarni powinien posiadać odpowiednią wiedzę) , doniczki, osłonki na doniczki, kompozycje z suchych kwiatów, a także takie dekoracje i ozdoby jak wazony, świece, świeczniki, nierzadko figurki i posążki. Pracownik kwiaciarni powinien więc posiadać oprócz zdolności florystycznych, umiejętności i cechy takie jak każdy sprzedawca: sprawna obsługa klienta, obsługa kasy fiskalnej, komunikatywność. Niektórzy pracownicy kwiaciarni wykonują także na zamówienie bukiety z innych przedmiotów niż kwiaty, na przykład bukiety z kredek, lizaków, słodyczy (które są doskonałym prezentem na różne okazje).
Praca sprzedawcy wydaje się być zawodem prostym i choć nie wymaga najczęściej konkretnego wykształcenia, wymaga jednak pewnych umiejętności. Sprzedawca po pierwsze musi bardzo dobrze znać asortyment. Czy pracuje w sklepie spożywczym, odzieżowym, obuwniczym, czy w supermarkecie, w sklepie z pasmanterią, z biżuterią, bielizną, narzędziami, musi wiedzieć jaki towar posiada i gdzie on jest położony. Dzięki temu klient zostanie obsłużony szybko i na pewno będzie zadowolony z obsługi. Przychylność klientów można zdobyć również uprzejmością, wysoką kulturą osobistą, ale także sprawną obsługą. Sprzedawca powinien być komunikatywny i powinien umieć nawiązać dobry kontakt z klientem (niezbyt nachalny i niezbyt zdystansowany). Sprzedawca musi posiadać także umiejętność obsługi kasy fiskalnej, w tym wycofywania paragonów, wykonywania raportów, czasem także obsługi komputera (na przykład w dużych sklepach meblowych, obuwniczych). Do zadań sprzedawcy oprócz obsługi klientów, doradzania, sprzedaży i pakowania towarów, wystawiania paragonów, przyjmowania ewentualnych reklamacji, należy także dbanie o porządek sklepu oraz o jego wygląd, wystrój i wizerunek. To najczęściej sprzedawca bowiem zajmuje się wystawą, między innymi w sklepach odzieżowych (ubieranie manekinów, prezentowanie na wystawie kolekcji ubrań).
Praca w biurze podróży dla wielu osób kojarzy się z pracą przyjemną, lecz wymaga ona dużej wiedzy i rozeznania. Polega ona na prezentowaniu i sprzedawaniu klientom wczasów i wycieczek, ale często także ubezpieczeń turystycznych oraz biletów autokarowych i lotniczych. Pracownik biura podróży powinien potrafić doradzić klientom w wyborze imprezy turystycznej, powinien znać informacje na temat krajów zawartych w ofercie (waluta, warunki klimatyczne, miejsca wycieczek fakultatywnych, dane na temat miast turystycznych) , a także hoteli (odległość od morza, wyżywienie, atrakcje, odległość od centrum). W kwestii hoteli może oczywiście podeprzeć się katalogiem lub internetowym opisem oferty, warto aby jednak potrafił dodać także coś od siebie. Dlatego pracownicy biur podróży często wysyłani są na wyjazd zwany „study tour”. Jest to wyjazd do kraju, do którego biuro podróży organizuje wycieczki. Pracownicy zakwaterowywani są w hotelu z oferty biura i ich celem jest dokonanie jego oceny. Prawie codziennie odwiedzają także inne hotele w pobliżu (które również znajdują się w ich katalogach) i poznają ich ofertę, atrakcje, udogodnienia, standard. Dzięki takiemu wyjazdowi, mogą łatwiej polecić hotel klientowi, oprzeć jego ocenę także na własnych doświadczeniach, a nie tylko na ofercie z katalogu. Ma to bowiem duże znaczenie dla klientów.
Każdy kto rozpoczyna studia medyczne, może wybrać specjalizację, która najbardziej go interesuje. Studia te nie należą do najłatwiejszych, lecz praca lekarza to duża odpowiedzialność, obowiązek posiadania szerokiej wiedzy i doświadczenia. Jeżeli wybraliśmy studia medyczne, możemy zostać między innymi pediatrą, okulistą, ginekologiem, dermatologiem, urologiem, chirurgiem, stomatologiem, laryngologiem, anestezjologiem, kardiologiem, internistą, radiologiem, ortopedą, onkologiem, neurologiem, hematologiem, endokrynologiem. Wybór jest naprawdę duży, a to jeszcze nie wszystkie możliwe specjalności lekarskie. Gdy będziemy mieli już uprawnienia lekarskie, możemy pracować w publicznej przychodni czy szpitalu, lecz możemy otworzyć także prywatny gabinet lekarski. W zawodzie lekarza ważna jest wiedza teoretyczna, umiejętności praktyczne, dobry kontakt z pacjentem. Przed rozpoczęciem praktyki lekarskiej obowiązkowe jest odbycie stażu lekarskiego, który trwa trzynaście miesięcy. Zawód lekarza jest zawodem cieszącym się szacunkiem społeczeństwa, zawodem uważanym za prestiżowy i bardzo ważny. Dlatego powinniśmy sprostać wszystkim wymaganiom, traktować pacjenta podmiotowo, przykładać się do swojej pracy i cały czas podnosić swoje kwalifikacje, korzystać z różnego rodzaju szkoleń, zdobywać nowe umiejętności i doświadczenia.
Praca biurowa wiąże się z obowiązkami, które stawia przed pracownikiem biuro lub firma. Do zadań pracownika biurowego może należeć między innymi: zajmowanie się terminarzem spotkań (na przykład kierownika czy dyrektora) , sporządzanie i porządkowanie dokumentacji, wystawianie faktur, obsługa telefoniczna klientów i kontrahentów, obsługa urządzeń biurowych (na przykład faks, ksero) , obsługa programów komputerowych, zajmowanie się korespondencją, prowadzenie biura, prowadzenie dokumentacji biurowej, przyjmowanie interesantów, organizacja zebrań, konferencji, wyjazdów, przygotowywanie raportów, ofert. W każdym biurze zakres obowiązków może być inny i zależy od wymagań pracodawcy. Osoba pracująca w biurze powinna posiadać zarówno umiejętność komunikacji z innymi (odbieranie telefonów, przyjmowanie interesantów i tak dalej) , lecz także umiejętność samodzielnej pracy (praca przy komputerze, edycja tekstów i tym podobne). Pracownik biurowy potrzebny jest prawie w każdej firmie, każda firma bowiem posiada dokumenty, musi kontaktować się na przykład z klientami i tak dalej. Praca na tym stanowisku wymaga umiejętnego zarządzania czasem, sumienności, rzetelności, dokładności. Potrzebna jest także dobra organizacja pracy, umiejętność wykonywania zadań w terminie, radzenia sobie w sytuacjach stresowych.
Człowiek po zakończeniu edukacji najczęściej podejmuje pracę zawodową. Oprócz utrzymania siebie lub rodziny, praca zawodowa spełnia także inne funkcje. Dla każdego człowieka może mieć ona inny cel. Dla jednych może być źródłem satysfakcji. Gdy komuś pomogą, dobrze wykonają swoje zadania zawodowe, ukończą jakiś projekt, dojdą do innowacyjnego rozwiązania, czują się spełnieni, docenieni, ważni, wartościowi. Inni zaś wybierają określony zawód, ponieważ chcą pomagać ludziom lub innym istotom. Pracują w hospicjach, schroniskach dla zwierząt, domach dziecka, a pieniądze nie są dla nich najważniejsze. Dla innych praca stanowi hobby, ponieważ robią to, co lubią. Są to na przykład przewodnicy wycieczek i rezydenci, którzy mogą zwiedzić różne kraje, artyści, piłkarze i tak dalej. Dla innych celem pracy jest wzbogacenie się (i nie chodzi tu tylko o podstawowe utrzymanie) , wspinanie się po szczeblach kariery, zarabianie coraz większych pieniędzy. Dla niektórych praca może być też zapełnieniem czasu wolnego. Na przykład student, który studiuje dziennie, może popołudniami i weekendami dorabiać sobie w domu kultury, ponieważ nie wie jak spożytkować swój wolny czas. Jakikolwiek nie byłby cel pracy zawodowej, jest ona bardzo ważną częścią życia człowieka, a wybrany cel może być dla nas wsparciem podczas wykonywania zadań zawodowych.
Aby zostać doradcą zawodowym, trzeba ukończyć odpowiednie studia (na przykład pedagogikę pracy z doradztwem zawodowym). Lecz sam dyplom nie wystarczy, potrzebne są również umiejętności i odpowiednie cechy osobowości. Doradca zawodowy może pracować na przykład w urzędzie pracy, w szkole, w studenckim biurze karier lub może założyć własne biuro doradztwa zawodowego. Doradca zawodowy powinien być osobą otwartą, kontaktową, umiejącą nawiązywać pozytywne relacje z innymi ludźmi. Musi posiadać umiejętność słuchania, ale także doradzania innym oraz wpływania na ich błędne przekonania. Doradca zawodowy podczas rozmowy doradczej i kontaktu z klientem z jednej strony powinien być autentyczny i naturalny, lecz z drugiej musi opierać się na wiedzy teoretycznej, która nabył w czasie studiów. Rozmowę musi prowadzić według określonych etapów, tak aby klient chciał z nim współpracować. Musi dobrze poznać problem, zdanie klienta na jego temat. Nie może do niczego zmuszać, jedynie przez spokojną rozmowę wyperswadować błędne przekonania (na przykład przekonanie: „nigdy nie znajdę pracy bo jestem za stary/a”). Praca doradcy zawodowego nie jest zajęciem łatwym, lecz może dać dużo satysfakcji. Szczególnie wtedy, gdy pomożemy komuś znaleźć pracę, wybrać właściwą drogę edukacyjną czy zawodową lub rozwiązać jakiś problem związany z pracą, edukacją.
Praca przedstawiciela handlowego wbrew pozorom nie jest pracą łatwą. Przedstawiciel musi wykonywać bardzo dużo zadań i umiejętnie organizować swój czas. Przedstawiciel handlowy ma określony teren (na przykład powiat, województwo i tak dalej) , po którym porusza się samochodem. Musi jeździć do sklepów stałych klientów, zbierać zamówienia, rozwozić faktury, odbierać pieniądze za towar. Poza tym musi zdobywać nowych klientów, przedstawiać ofertę handlową firmy, w której pracuje, zachęcać do zakupu towarów. Niezbędną umiejętnością przedstawiciela handlowego jest więc jazda samochodem. Lecz nie chodzi tylko o same posiadanie prawo jazdy (chociaż to jest oczywiście obowiązkowe) , lecz umiejętność radzenia sobie na drodze, na długich trasach, pewność za kierownicą, dobra pamięć i rozeznanie w terenie. Przedstawiciel handlowy powinien znać także bardzo dobrze asortyment swojej firmy, tak aby móc klientom oferować różne towary i doradzać w wyborze. Poza tym przedstawiciel handlowy musi nauczyć posługiwać się urządzeniem, za pomocą którego będzie wysyłać zamówienia do biura – siedziby firmy. Liczą się także takie cechy jak kontaktowość, otwartość, dobre relacje z klientami i wysoka kultura osobista. Aby zostać więc dobrym przedstawicielem handlowym, trzeba spełnić dużo wymagań i cały czas się uczyć.